^00^Oh..Oh..^00^

และแล้วก้อไประยองอีกแล้วเบื่อ..จังหวัดนี้จิงๆเลยแต่ครั้งนี้ไปรับน้องม่ายช่ายไปดูเข้ารับน้องปีหนึ่ง ก้อถึงที่ปั้มที่นัดขึ้นรถตรงข้ามมอ ก้อ 7โมง 20 ได้มั้ง อุตสาหนั่ง taxiไปกลัวไปไม่ทันแม้งพอถึงจรึงมีมาอยู่แค่เนี้ย กว่ารถออกแม้งปาเข้าไป 9 โมง รู้นี้กูตตื่น 7 โมง ครึ่งยังทันเลยแม่งเมื่อคืนก้อนอนดึก บ้าจึงๆเลย กว่าจะถึงที่นั้นก้อปาเข้าไปบ่ายได้มั่ง นั่งจนเบื่ออีรถบัสคราวนี้แม้งกวนตีนฉิบหายจูจี้เรื่องมากน่ารำคาญม๊ากๆ น้องปี1 ก้อโดนวีากไปเป็นที่เรียบร้อย พอประมาณ 4 โมงก้อพาน้องนั่งรถกะบะเปลี่ยนไปลงตรงที่พัก น่าสงสารน้องจัง หนาวจะตายมายืนรอรถเนี้ย อีรถบัสก้อเรื่องมากงี่เง่าไม่ยอมมารับอยู่นั้นแหละกว่าจะออกมารับได้แม่ง สาด.... พอถึงที่พักก้อให้ทุกๆคนไหว้เจ้าที่เจ้าทางก่อนและให้ปีหนึ่งไปอาบน้ำ ฉันกับเพื่อนๆก้อไปดูที่พักกัน จะนอนไหนดีนะ แต่สุดท้ายก้อมานอนห้องเดี่ยวกับนุ่น ขวัญ พอสักพักก้อถึงเวลากินข้าว หิวมาก ถึงแม้ว่าจะกิน ซาลาเปามา 1 ลูก แล้วก้อตาม กินเสร็จก้อเรียกปีหนึ่งไปทำเหี้ยไรก้อม่ายรู้ แม่ง ว๊ากๆด่าๆ ส่งสารก้อน้องแก๊บ โดนเตะซะแรงเชี่ยว และยังน้องรหัสฉันอีกเป็นลมอีกแล้วครับ ก้อคนทำงานเหนื่อยตลอดเลยนิ ตาล สู้ๆๆ พอประมาณตี 1ได้มั้งกว่าจะได้บายสี ดึกมาก ก้อจบพิธีบายสีไปด้วยความทราบซึงของปีหนึ่งและความเพียรพยายามตั้งใจทำงานจริงของน้องปี 2 (บางคน)ที่ทุ่มเทใจทำงานอย่างตั้งใจและทุ่มเท เสร็จแล้วก้อถึงเวลาสนุกแล้วสิแต่นั่งแปบเดี่ยวก้อพานางซุนี้ไปอาบน้ำ เสร้จแล้วปุ้ยก้อกลับมาพอดี แบบว่าเธอไม่กิน WOW พระเจ้า งานนี้ปุ้ยบอกว่าแม้งไม่มีเพลงเลยเลยม่ายมีอารมณ์ไม่หนุกเลย ก้อเข้านอนกันกว่าจะลงหาที่นอนได้สมบักจิงๆฉันนอนต้องโพล่ขาเข้าไปในห้องน้ำ555+ ตื่นเช้ามาก็กินข้าวแล้วนั่งรถกลับขากลับอีปุ้ยกับอียุ้ยเต้นแม้งกระจาย เก็บกดจากเมื่อวานตอนเย็นม่ายได้เต็น ฮิ..ฮิ..ก้อจบพิธีกับการรับน้องปีหนึ่งอย่างสมบูรณ์ กลับมาก้อมาเคลียงานการเงิน ตอนแรกกะจะแบบว่ามีเท่าไหนเอาเท่านั้น แปรงฟันอยู่กะจะอาบน้ำ นางซูนี้โทรมาบอกว่าส่งเมล์การเงินมาให้ กรี๊ด...นึกว่าจะได้นอนแล้วกู ต้องมานั่งดูเเล้วเปลี่ยนสารบาญใหม่ๆเลย พอเสร็จรีบอายน้ำนอนตืนมาก้อสายไปเรียนการเงินโดนเช็คสายเลย555+แล้วก้อพิมพ์หน้าปกใหม่เพราะลืมพิมพ์ชื่อ ซูนี้ ลงไป โทษนะจ้า ฉันลากก็อบจากงานอันเก่า พอปรินซ์ก็เข้าเล่ม ส่งอาจารย์ เป็นอันมาเครียเสร็จไปหนึ่ง ซะที่และเมื่อวานได้นอนแบบเต็มอิมซะที่ วันนี้เลยตืน 10 โมงซะเลย ว๊าว แต่ยังรู้สีกเหนื่อยๆอยู่นึดแต่เอาน่ากว่าดีกว่าเมื่อวาน เมื่อลืน แต่อีที่เหนื่อยที่สุดนะสิ พูดเเล้วเซงไปดีกว่า

***ปล***งานนี้ต้องขอบใจอีบัวที่ให้ปุ้ยยืมมือถือไปถ่ายรูปช่วยได้มากเลย

           

ตอนปิดเทอมก้ออยากให้เปิดเร็ว พอตอนนี้อยากรีบให้ปิดแล้ว แม้งงานโคตเยอะเลย อี BUS-FIN เนี้ยมีทุกครั้งเลยรายงานอีก พระเจ้า 2 เล่ม อีเล่มแรกแม่งส่งจันทร์หน้ายังไม่ค่อยจะสมบูรณ์เลย แง่...ข่ำอีวันจันทร์ที่จะกลับมาจาก ม.ถึงบ้านก้อประมาณ ทุ่มหนึ่งก็รีบมานั่งลอกการบ้านแค่ลอกนะเนี้ยยังปาเข้าไป 2 ชม.กว่าเลย(ลอกไปได้แค่ 3-4 แผ่นเอง พอ 3ทุ่มกว่าก้อมานั่งหาอีรายงาน BUS-FIN+โหลดเพลงเก่าๆ  ปวดหัวสรุปทำยังไงเนี้ย ก็หาๆไปก่อนแล้วกัน ก็หาเรื่องที่ยังไม่เจอต่อจากที่ค้างไว้นั้นแหละ หาๆงานไปแม่งงวงเลยเผอหลับไป ตื่นมาอีกที่แม้งใครม่ายรู้โทรมาแม้งม่ายรู้ว่าฉันกำลัง ก๊กกก หรืออีทางนั้นไม่พูดก็ไม่รู้ รับสายมาไม่มีเสียงไรเลยกดวาง หลับต่อ ตืนมา เทียงคืนกว่า หิวน้ำ เลยอาบน้ำดีกว่า ดูสิหน้าโทรมม๊ากๆแง่.... นี้แหละชีวิตเด็กมหาลัย แม่งฉันแหละเซ่งอยากจบไว้ๆแล้ว วันเสาร์นี้ก้อไประยอง รับน้องอีก ตอนแรกก้ออยากไปอยู่หรอก พอวันนี้เริม่ไม่ค่อยแน่ใจแล้ว งานยังไม่เสร็จเลย !!! เอาสู้ๆๆอีกเรื่อง

เซ่งและเบื่อหนาญม๊ากมากเลยคืออีเหี้ยนั้นแม่ง ช่วยไปไกลๆตีนหน่อยได้ป่าว แม้งฉันอยู่ดีแม่งมาเห่าอีก ยังกะฉันไปเดินเยียบห่างมัน ดอก วันก่อนนูนเซงมากเลย+เครียดด้วยแหละก้อแบบว่าม่ายรู้คิดอะไรมากมาย ปวดหัวแดกพารา+บีรวม แม่ง 3 4 วัน เซงจิงอยากกลับไปเหมื่อนเดิมจิงๆเลยเบื่อกับปัจจุบัน เหนือยกับปัจจุบัน เซ่งกับปัจจุบัน แล้วก้อเซงเซง เซงๆๆสุดจะเซงๆๆ มันส์ๆๆสุดจะมันส์ๆเซง เซงที่สุดแล้วมันส์ มันส์ที่สุดแล้วเซง เหี้ยไรนี้แหละ จบ

ก้อเปิดเทอมมาสักพักแล้วแหละ แต่ขี้เกียจอัพวันนี้เรียนบ่ายเลยเข้ามา ฮิ..ฮิ.. ช่วงนี้แม่งก้อมีรับน้องที่มหาลัยเหมือนตัวเองแต่ก่อนเลย คิดแล้วอยากกลับไปอยู่ปี 1 ใหม่ 55+ เปิดเทอมมาเจอแต่งาน แล้วก้อ งาน ขยันสั่งกันซะจริงๆเลย เออที่แค้นสุด สงสัยอยู่ที่นี้เป็นคนดีเกินไปมั้ง เหมือน สัปดาห์ก่อนมั่ง ก็เจออีรุ่นน้องที่โรงเรียนเก่าก้อมาอยู่ที่นี้แม้งตอนแรกๆก็โอเคนะ ฉันก็ถามแบบว่ารุ่นพีก็ถามเป็นอย่างไงบ้างอะไรประมาณเนี้ย พออีกวันเจอแม้งพูดจ้า กวดตีน ดีดปราสาท อีสัตตตตต แม้ง พูดซะคณะมึงเนี้ยดีเลิศประเสริฐสีนักหน้าโถ้อีควาย  แม้งวันนั้นถามว่า คณะพี่เต้นแรงได้แค่นี้หรอ และทำไม่คณะพี่ผู้หญิงไม่ทำอะไรเลย อีเหี้ย ฉันก้อแบบตอบไปแค่ว่าและคณะน้องดีมากเลยหรอ แค่เนี้ยแม้ง...อยากกลับไปด่าอีกแม้ง สาตตตตต...สงสัยต้องคุดสัดดานเดิมกลับมาใช้บ้างแล้ว แม้งบ้างที่ก้อรู้สึกอึดอันวางตัวไม่ถูกยังไงๆก้อไม่รู้สิ เซงเกว...พอจบ

***ปล.รักนะเจาะยาง JORYANG

          พี่หญิงขอบคุณสำหรับหนังสือคราบ...

   

ก็เมื่อวานนัดมิตติ้งเลี้ยงส่งนางแนนก่อนบินไป อเมกา แรดจิงๆ ก็นัดเจอที่เดอะมอลล์ ไปถึงเจอนางตุ้ยกับเพื่อนแล้วจิ๊บ ปิ๊ด ตุ่น วีรส สักพักนกก็ตามมา แล้วก็ไปกิน กว่าจะถึงนั้นก็ ทุ่มนิดๆได้มั่ง ไปถึงเจอนางแนน กับนางเค๊กรออยู่แล้ว แม้นางเค๊ดทำเป็นมาอำบอกไม่สบาย แม้แก่สตอแรดคราวหน้าฉันจะอำแกบ้างเชอะ  แล้วก็สั่งกินกันแบบว่าหิวโคตรกินกันไม่หมดเลยห่อกลับบ้านกันเอาแจกจ่ายกันไป ฮิ..ฮิ..เสร็จแล้วก็ยังไม่ต่อกันอีก แม่คุณ ... 555+ ตอนกลับสิน่าอนาตมากคนอื่นนั่ง BENZ BW JAZ อะไรประมาณนี้อีนี้ 4 ตัว นั่งสามล้อมาลงเดอะมอลล์ ตลกวะ555+ ก็โอเคอิ่มดี ถึงบ้านก็ 4 ทุ่มนิดๆ ก็รักนะ จุ๊บ..ๆ

***ปล.นางแนนก็ยินดีด้วยนะจ้าอย่าลืมเก็บเกี่ยวประสบการณ์ดีกลับมาให้มากๆนะจ้า

         *นางเค๊กคราวหน้าแก่ต้องเลี้ยงไอติม BUD เป็นการขอโทษ 555+ (ก็ไม่พ้นของกิน) ฮิ...ฮิ..ก็เด็กกำลังโตนิคับ

         *รักนะเจาะยาง 

เริมต้นด้วยวันที่ 5 เดินทางนะนัด 3 โมงที่ท็อป นางเค๊กมารอที่บ้านก็ประมาณ 2 โมง แล้วก็นั่งคุยกัน พอประมาณ 3 โมงนิดก็ออกไปถึงเจอนางรุ่ง+ฟ้า+ตุ้ย มาก่อนเลย สักพักปิ๊ดแล้วคนอื่นๆก็ตามมากว่าจะออกจากนั้นก็เกือบ 4 โมง นั่ง taxi ไปลงเอกมัย ตอนแรกกะจะเอารอบ 5 โมงเย็น แต่ว่าคนอื่นยังมากันไม่ครบ ก็นั่งรอที่เอกมัยเป็นชาติเลย เลยหาไรเล่น ก็ไปเล่นอีเกมphoto hunt แต่ภาพนี้สิโอโห้แบบว่า E-RO มาก..ม๊าก เล่นสักพักนึ่งนางรุ่งก็ไปตีตั่วแบบว่ารอนานมากๆแว้ว ก็ขึ้นรถ ทุ่ม 1 วิเชียรแบบว่ามาทันตอนที่เค้ากำลังจะขึ้นเลย นั่งฟัง mp เกือบ หมดรอบก็ถึงแล้ว นั่งรอรถญาติวิเชียรมารับ แบบว่าตอนนั้นหิวมากๆ สักพัก นัฐฐากับหมำ ก็ตามมา ทัน ก็กำลังจะไปหาไรกินกำลังจะนั่ง อีเบญก็มาตามบอกว่ารถมาแล้ว โถ้!!!กำลังจะอิมเลยก็นั่งรถเบี้ยกันไปถึงที่พัก 2 หลัง คืนแรกแม่งก็เม่ากันเลย สรุป ทั้ง3 วันหนุกดี ได้เล่นเรือกล้วยด้วยและ ตอนนั้นไปแม้งเสี่ยวฉิบหายเลย แต่ก็ได้ภาพประทับใจสวยๆงามตอนนั่งดี วันหลังไม่เอาแล้ว ปวดแขนระบมไปหมดเลย และคืนสุดท้ายเนี้ยสงสารก็นางเค๊ก ออกมาชี้แปบเดี่ยวโดนล็อกประตูไม่ให้เข้า ฮิ...ฮิ..ก็สมฐานะแก่ดี 555+ พูดเล่นก็นั่งรถกลับถึงกรุงเทพ ก็หนุกดีครับ

***ปล.***รักนะเจาะยาง จุ๊บ..จุ๊บ..

               *ขอบใจนกนะที่ดูแลตอนที่ฉัน .... เอาน่า นานๆที่

                *อีฟ้า คราวหน้าแก่ต้อง ... ด้วย งวดนี้แก่ยังไม่เลย

                 *จักรพันธ นายเป็นพระเทศน์งามพอดู มาเป็นตัวเเทนอีแนน  เลย ฮิ..ฮิ..ก็แตงกิ้วจ้า

                  *แล้วก็ ตุ่น+สมชาย ที่ช่วยพยุ่งเรา หรือคนอื่นๆนะ แตงกิ้ว

                  ** **สุดท้าย อย่างที่มีคนกล่าวว่า คำว่า"เพื่อน" มันสั้น แต่ฉันอยากบอกว่า มันจะสั้นหรือยาวมันขึ้นอยู่กับตัวเราว่าจะมองอย่างไง คำว่า  เพื่อน = "friend" ซึ่งยาวกว่าคำว่าเพื่อนขึ้นมา แล้วคำว่า เพื่อน หรือ friend ยังสามารถต่อท้ายด้วยอีก จนกลายเป็นคำว่า "friendship" มิตรภาพ ในที่สุด จะเห็นได้ว่า มันยาวออกไปอีกเป้นคำมากมาย แต่เราต้องรู้จัดถนอมคำนี้ให้อยู่ไปนาน แต่เราว่ามันจะสั้นหรือยาวมันไม่สำคัญหรอก เพราะว่ามันเป็นแค่ตัวอักษรที่มีคนกำหนดถึงบัญญัติมาแล้วแล้วเราก็มา สะกดเป็นตัวๆ จนกลายเป็นประโยค มันก็เป็นแค่คำๆหนึ่งที่ผู้คนใช้กันอย่างแพร่หลาย และบัญญิตความหมายทั้งใน พจ และ DIC แต่เราว่าถ้าเราใช้ ใจสะกดเป็นคำๆขึ้นมาเองละ มันจะลึกซึ่งกว่า การที่เรามองว่าเค้าเปลี่ยนไปหรือปล่าวนั้นเราต้องดูตัวเองก่อนว่าตัวเราเองเปลี่ยนไปเองหรือปล่าว และที่เค้าเปลี่ยนไปนั้นมันเปลี่ยนในทาง+หรือ-หรือว่าคิดมากไปเอง ก็อย่างที่พวกแค่เคยเขียนใส friendship ฉันมา ฉันขอลองยกตัวอย่างสักคนสองคนนะ อย่างแรกเลยคือที่ตุ้ยบอกว่า การที่คนเราจะต้องอยู่บนโลกนี้ได้ต้องรู้จักคำว่าอดทน เพราะคนที่อดทนได้มากกว่าคนอื่นถึงจะอยู่รอดได้ พูดมาเนี้ย ก็อยากจะบอกว่า ช่วงชีวิตคนเรามันไม่แน่ไม่นอนไม่รู้อีกหน่อยข้างหน้าจะเป็นยังไงอีกจะมีปัญหาอุปสรรค์อะไรมาขว้างอยู่ข้างหน้า แต่อยากบอกว่าเมื่อถึงวันนั้น ขอให้จงมีสติ อยู่ รวบรวมและเผชิญหน้ากับมันนะ เพื่อนอยู่รายรอบแก่อยู่ยังที่บอก คำว่า"เพื่อน" มันจะค่อยๆหล่อหลอมเข้าไปในใจเอง นั้นแปลว่า เพื่อนยังคงอยู่ตรงนี้และตลอดไป เพราะเพื่อนพร้อมที่จะค่อยดูแล สนับสนุน เป็นกำลังใจ เป็นคนที่สามารถระบายเรื่องในใจได้ทั้งหมด เป็นคนที่เคยร่วมทุกข์และสุขมาด้วยกัน เคยหัวเราะด้วยกัน เคยร้องไห้มาด้วยกัน และแน่นอน เพื่อนเค้าให้อภัยกันอยู่แล้วจ๊ะ

     

เพื่อน...ทั่วไปไม่เคยเห็นคุณร้องไห้ เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาคุณ

เพื่อน...ทั่วไปจะไม่รู้ชื่อพ่อแม่ของคุณ เพื่อนแท้จะมีเบอร์ของท่านไว้ในสมุดจดโทรศัพท์ของเขา

เพื่อน...ทั่วไปจะถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ เพื่อนแท้จะมาแต่วันเพื่อช่วยเตรียมงาน

เพื่อน...ทั่วไปอยากคุยกับคุณถึงปัญหาของเขา เพื่อนแท้อยากช่วยปัดเป่าปัญหาของคุณออกไป

เพื่อน...ทั่วไปจะพิศวงในเรื่องโรแมนติกเก่าๆ เพื่อนแท้สามารถเอาเรื่องนี้มาอำคุณได้

เพื่อน...ทั่วไปเวลามาเยี่ยมคุณจะทำตัวเยี่ยงแขก เพื่อนแท้จะตรงรี่ไปเปิดตู้เย็นและบริการตนเอง

เพื่อน...ทั่วไปคิดว่ามิตรภาพจบลงเมื่อเกิดการทะเลาะถกเถียง เพื่อนแท้รู้ดีว่านั่นจะมิใช่มิตรภาพ จนกว่าคุณได้เคยวิวาทกัน

เพื่อน...ทั่วไปคาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงคุณตลอดไป